NICOLINI, Gabrielis a Nostra Domina Sacri Cordis (Galileo): katholischer Ordensmann, Mitglied der Kongregation vom Leiden Christi, auch Passionisten (CP) genannt. * 17.6. 1882 in Capranica/Italien, † 13.5. 1897 auf dem Monte Argentario. - Galileo Nicolini trat 1895 in das Kleine Seminar der Passionisten in Rocca di Papa und am 25. April 1896 in das Noviziat in Lucca ein. Sein Novizenmeister war der Diener Gottes Nazarenus a Maria Immaculata Santolini (1859-1930). Nicolini ragte durch besondere Frömmigkeit und Aszese hervor. Früh vollendet starb er im Ruf der Heiligkeit nach kurzer Krankheit. Die hagiologischen Texte betonen bei Nicolini vor allem den unbedingten Willen zur Heiligkeit und die durch seine jugendliche Begeisterung getragene Konsequenz auf dem Weg dorthin ("Potius mori quam peccatum, vel levissimum, committere."). Ein Seligsprechungsprozeß ist eingeleitet. Er hat mit der Feststellung des heroischen Tugendgrades am 27. November 1981 einen vorläufigen Abschluß erreicht.
Seligsprechungsverfahren: Sacra Rituum Congregatio, Nullius SS. Vincentii et Anastasii ad Aquas Savias beatificationis et canonizationis servi Dei Galilaei Nicolini Novitii Congregationis Ss. Crucis et Passionis D.N.J.C. Positio super introductione causae, Romae 1923; Informatio super peculiari quaestione, Roma 1942; desgl. Positio super virtutibus, Roma 1949 (enthält im "Summarium additionale" auf 4-26 ital. und lat. Hymnen und Gedichte von P. Ireneo di S. Giov. Evangelista); Nova positio super virtutibus, Roma 1954; Alia nova positio super virtutibus, Roma 1966; Decretum super virtutibus, in: AAS 74 (1982), 346-351; Congregatio de Causis Sanctorum (Hrsg.), Index ac status causarum, 15. Aufl., Città del Vaticano 1999, 143.
Lit.: Costante Brovetto, Adolescenti santi? Galileo Nicolini e i ragazzi d'oggi, in: SapCr. 12 (1997), 352-365; 13 (1998), Sp. 25-42; - Luigi Castano, Santita giovanile: criteri, magistero, modelli: Domenico Savio (1857), Laura Vicuna, Zeffirino Namuncura, Galileo Nicolini, Maggiorino Vigolongo, Cecilia Eusepi (1928), Rivoli 1989; - Fulgenzio Cortesi, Messaggio di un ragazzo agli scolári, Arcellasco d'Erba 1964.; - [Gaetano di Gesú Bambino]: Vita del servo di Dio Galileo Nicolini novizio della congregazione dei Passionisti: in religione Gabriele di N.S. del S. Cuore, Roma 1899, 2. Aufl. Sora 1906, 3. Aufl. Roma 1930; - Federico dell'Addolorata [Menegazzo], Gabriellino Secondo ossia il servo di Dio Galileo Nicolini: novizio passionista, Varese 1956; Caravate 1957; - ders.: Il venerabile Galileo Nicolini novizio passionista, Roma 1982; - ders., El mensaje de lirios: vida de Galileo Niccolini, Mexikostadt 1960; - Pierluigi DiEugenio, Sotto la croce appassionatamente: la santità nella famiglia passionista, San Gabriele 1997, 235-244; - Neil McBrearty: The boy who knew what he wanted: the servant of God Galileo Nicolini, Passionist Novice, Dublin 1956; - Adriano Spina, Galileo Nicolini (1882-1897), Roma 1982; - ders., Galileo Nicolini: breve biografia, 2. Aufl. Calcinate 1993.
Lex.: BSS IX, 976-978.
Eric Steinhauer
Letzte Änderung: 09.04.2011