SIMONETTA, Giacomo, * 1475 in Mailand als Sohn des Giovanni (s. d.) S., + 1. November 1539 in Rom. Er war ein hervorragender Kenner des Kirchenrechts. Ab 1505 wirkte er als Konsistorialanwalt in Rom und trat als Uditore der Rota auf dem fünften Laterankonzil auf. Von 1512 bis 1535 wirkte er als Referendar an der Apostolischen Signatur, dem höchsten päpstlichen Gerichtshof. Von 1523 bis 1528 war er auch Dekan der Rota Romana. Sein Votum war von Bedeutung im Falle des Antrags des englischen Königs Heinrich VIII. auf Annulierung seiner ersten Ehe. Im Jahre 1529 ernannte Papst Klemens VII. G. S. zum Bischof von Pesaro. Am 21. Mai 1535 nahm ihn Papst Paul III. in das Kardinalskollegium auf und ernannte ihn zum Bischof von Perugia; von 1536-1537 war er Administrator der Diözese Lodi und 1538 der Diözese Nepi. Im Jahre 1538 wurde er päpstlicher Legat für das geplante Konzil von Vicenza. Er war auch schriftstellerisch tätig, doch wurde nur eines seiner Werke posthum gedruckt.
Werke: De reservatione beneficiorum, 1Köln 1583, 2Rom 1589; De signatura gratiae et iustitiae (noch nicht ediert).
Lit.: A. Ciaconius, Vitae et res gestae Pontificum Romanorum et S. R. E. Cardinalium, 2 Bde, Rom 1601 f., fortgesetzt von A. Victorelli, Rom 31677, III, 570-571; - E. Argelati, Scriptores mediolanenses, Mailand 1745, II, 1399; - J. E. v. Schulte, Geschichte der Quellen und der Literatur des Kanonischen Rechts, 3 Bde, Stuttgart 1875-1888, III, 443; - E. Sol, Paris 1902; - L. v. Pastor, Geschichte der Päpste seit dem Ausgang des Mittelalters, 16 Bde, Freiburg 1885 ff., V, 80-84; - H. Jedin, Geschichte des Konzils von Trient, Freiburg 21951, I, passim; - ECatt XI, 641; - LThK 2IX, 774; - Encyclopedic Dictionary of Religion, Philadelphia-Washington, D. C. 1979, 3305